Istırabın içinden geçeriz.Tıpkı çalılık, taşlık bir yolda yürür,bir bataklıktan kurtulmağa çalışır gibi ondan sıyrılmaya çalışırız.Fakat saadeti bir yük gibi taşırız ve bir gün farkında olmadan yolun bir ucunda,bir köşeye bırakıveririz.
Bu anı yaşamıyor değilim.Yalnız bana o kadar beklenmedik bir zamanda, kadın ve hayat tecrübem o kadar azken geldin ki, şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. Düşünce, sanat, yaşama aşkı hepsi sende toplandı. Hepsi senin hüviyetinle birleşti. Senin dışında düşünmemek hastalığına müptelâyım.
Tıpkı aynı sofanın avizesinin altında sarkan, yeni dünya dedikleri o donuk renkli camdan kürede akseden eşya gibi, sadece hayal bir kâinatla işe başlanmıştı.