Bir gün, sıradan bir yaşamı olan herkese gıpta edeceğimi hiç düşünmemiştim. Şimdi sakin bir trende kendi hâlinde yolculuk yapan diğerlerini kıskanıyordum. İstanbulda sıradan niyetlerle giden insanlara... Bense onca kan dökmenin ardından belki de yeni kanlar dökmek için ilerliyordum gecenin karanlığında.
"Her şeyin ilk tanıştığımız gibi olmasını isterdim."
"Nasıl yani?"
"İlk tanıştığımız gibi işte. Senin sadece tesadüfen benim hayatımı kurtaran bir kadın olmanı. Yanımda kalmanı..."
"Yalan söyledim."
"Yalan mı?"
"Sana katlanamadığımı söylerken.. Günlerimin en güzel zamanları yanında olduğum anlardı... her şeyin bir yalandan ibaret olduğunu bilsem de..."
"Seni öldürmek istemiyorum. "
"Hayır Edna! Buna izin veremem. Ne belgeleri almana ne de buradan canlı çıkmana!"
"İstesem seni çoktan öldürebilirdim Drogo. Sana zarar vermek istemiyorm..."