Bu çok masraflı dünyada bir de bizlere bakmanız katlanılması zor bir fedakârlıktı.Arada bir bize benzeyen biri çıkıyor ve artık yeter diyordu.Onunla birlikte bağırıyorduk: artık yeter! Bazen kazanıyorduk, bazen kaybediyorduk ve sonunda her zaman kaybediyorduk. Onlar da sizler gibi onlardı.Düzeni çok iyi kurmuştunuz.Hep bizim adımıza, bize benzemeyen insanlar çıkarıyorduk aramızdan. Kimse bizim tanımımızı yapmıyordu ki biz kimiz bilelim.Gerçi bazı adamlar çıktı bizi anlatmak üzere; ama bizi size anlattılar, bizi bize değil.
Yıllarca önce biz bu durumu anlamıştık,diyecekler kitap okunmasından belliydi,misafirlerin yanına çıkmamasından anlamıştık.Yerli yerinde karşıklıklar bulup söylememesi onu bu duruma getirdi........... yazık diye üzecekler.Fakat haklı çıkmanın sevinci içlerini ısıtacaktır. Beter olsunlar diyeceğim; oysa beter olan bendim.. :(