Yasin
@Kitapcim
BİLGİ sahibi olmadan FİKİR sahibi olunmaz.
Dünya'da en güçlü silah; BİLGİ'dir.
Şu anda okuduğu kitap
duraktaki insanlardan daha hesaplı davranıp dolmuşa önce o bilmiyordu,bu beceriklilik kendisini üstün saymasında oldukça önemli bir noktayı da oysa..
Reklam
9/10
Beğendi
·20 günde okudu
·Okunma: 25 Haziran 2017 08:06
·2017 1. kitabı
Oooooo!! Abovv!!
Günlük konuşmalarda ordan burdan bahsederken konu kitaba geldi."Ne kadar verdin bu kitaba?" sorusuna "işte 30-35tl falan" dedim.(şuan okuduğum kitap o fiyatta)."Ooooo çok" dedi.
Dedim ki:Sen aylık cep telefonuna ne kadar ödüyorsun?
Hayatını kitap yazmaya adamış,belki tüm hayat birikimini bir kitaba sığdırmış,belki yazmış yazmış olmamış en sonunda başarmış bir yazarın kitabına 10-20-30 TL neyse işte veripte bilgilenme durumumuz var.Ya da olaya şöyle de bakılabilir önemli birinin konferans vermesiyle(ki bize birşeylerler katacağını varsayıyorum) bizim o konferansa katılabilme durumumuz günlük hayatın koşuşturmacasında ne kadar mümkün?Diyelim gittik onun bedeli ne kadar ediyor? Demek istiyorum ki kitaba verilen ücreti çok görmemek gerek zira cep telefonumuz için aylık minimum 20 lira öderken 20 liraya bir kişinin hayat tecrübesini ya da bir öğretiyi kitapla satın almanın bedeli çok mu yüksek?
Öldükten sonra insanların bir yerde buluştuklarını söyleyenlere inanmak isterdim. Yaşarken, ne sıkıcı ve soluk insanlarla birlikte geçiriyoruz ömrümüzü. Hiç olmazsa öldükten sonra, aralarında bulunmaktan zevk alacağımız insanlarla yaşasaydık. Fakat ne garip, onlarda yaşarken görmek istemiyorlar birbirlerini. Belki öldükten sonra anlarlar.
Kendi seviyemizde düşünmedikçe yakınlık duyamıyoruz onlara. Belki de bu yazarları okumaya cesaret edemeyenlere onları böyle basit, günlük olaylar çerçevesinde anlatmanın bir yolu bulunsaydı, daha çok okunurdu bu kitaplar. İnsan beyninin böyle farklı güçte olması, birinin yazdığını ötekinin okuyacak kadar bile bir zekaya sahip olmaması çok üzücü. Kelimeleri herkes biliyor bilmedikleri de bildiklerinin yardımıyla öğretilebilir onlara. Yalnız, bu masum kelimeler bir araya gelince, içinden çıkılmaz ağlar örüyorlar. Üstelik, kelimeler karşısındaki çaresizliklerine üzülmüyor insanlar. Bu kusurlarını önemsemiyor lar benim gibi; yalancı çarelerle avunmuyorlar; onu bunu çekiştirip teselli aramıyorlar.
Reklam