Galiba unutulmak istemedim. Dördümüzden ve bizim gibi başkaları da varsa, onlardan geriye bir şeyler kalsın istedim.
Sonuçta hepimizin istediği bu değil mi? Geçtiğimiz yerlerde, küçük de olsa bir iz bıraktığımızı bilmek!
Hatırlanmak.
O yüzden bizi unutmayın.
Lütfen.
Bizi unutmayın.
Zaman adeta durmuş ve sadece dördümüze kıyak geçmiş gibiydi.
Ama aslında duran şey zaman değildi. Çünkü geri kalan her şey hareket halindeydi. Görünüşe bakılırsa, donup kalan sadece insanlardı.