❝Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar. ❞
❝Kafamdaki fırtınalar, ruhumun barındırdığı bahçeyi mahvediyor.❞
"Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar. "
”Dertlinin, acılarını dindirecek bir dostu ve inleyenin ateşini söndürecek, ona ünsiyet verecek bir paylaşanı olmazsa hiç tahammül edebilir mi? Sükunetin ve güzel düşlemenin kalbe yolu olur mu hiç ? Sevinçlerden haz almak ve dertlerin ağırlığını taşıyabilmek için bir paylaşan olmalı. Yoksa yalnızlıkla kuşatılan dert, sahibini taşkınlığa ve hatta deliliğe götürmez mi? ”