Fatma♡
@Kitapelistt
SCÜ/AÜ
Sivas
18 Haziran
26 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, temelde insanın hayatla, kendisiyle ve çevresiyle olan çatışmasını anlatıyor. Olaylar büyük kırılmalar üzerinden değil, yavaş yavaş derinleşen durumlar üzerinden ilerliyor. Karakterin yaşadıkları aslında hepimize tanıdık; yalnızlık, anlaşılmama, içe kapanma ve zamanla kendi yüküne dönüşme hâli.
Okurken en çok hissettiğim şey yabancılaşma oldu. Karakterin yaşadıkları ilerledikçe, insanın başına bir şey gelmesine gerek olmadan da hayattan kopabileceğini fark ediyorsun. Kitap, “insan ne zaman görünmez olur?” sorusunu sessizce sorduruyor.
Bu kitap bana, insanın değerinin çoğu zaman yaptığı işle ölçüldüğünü ve duyguların kolayca görmezden gelinebildiğini hissettirdi. Bitirdiğimde içimde bir ağırlık kaldı ama bu ağırlık rahatsız edici değil, düşündürücüydü.
Herkese hitap etmeyebilir; ama derinlikli, sorgulatan ve satır aralarında anlam arayan okurlara kesinlikle tavsiye ederim.
Bu kitap sadece okunacak bir roman değil; insanın içine işleyecek, zaman zaman içini kaldıracak bir hikâye. Bazı sayfaları okurken öyle sinirlendim ki, kitabı kapatıp durasım geldi. Ama sonra düşündüm: Bu öfke, anlatılanın gerçekliğinden geliyor. Çünkü biz o sessiz acılara, haksızlıklara, değersizleştirilen kadınlara aslında hiç de yabancı değiliz.
Romanda “el” sayılan, sürekli bir yük gibi görülen, varlığı istenmeyen bir genç kadının yaşadıkları üzerinden çok daha büyük bir şeyi anlatıyor Orhan Kemal: Toplumun kadına nasıl baktığını, bir kadının en güvendiği yerlerde bile nasıl yalnız kalabildiğini. Ev denilen yerin bazen nasıl bir cehenneme dönüşebileceğini. İşte bu beni çok etkiledi.
Bazı sahnelerde o kadar öfkelendim ki… Mesela bir kadının, sırf kimsenin malı olmadığı için bir eşyadan bile değersiz sayılması… Ya da ne yaparsa yapsın “yabancı” damgasının silinmemesi. Sanki hiç kendi hayatı olamayacakmış gibi, sürekli birilerinin kararlarına mahkûm edilmesi. Bunlar beni çok yaraladı. Çünkü sadece onun değil, binlerce kadının hikâyesiydi.
Okumayı düşünenlere naçizane bir tavsiyem olur: Bu kitap, hızlı okunup geçilecek bir şey değil. Yavaş yavaş, sindirerek okuyun. Her cümlenin altına bir hayat sığmış. O hayatı anlamak için acele etmeyin. Çünkü kitap bittiğinde bir roman gibi değil, yaşanmış bir hikâye gibi kalıyor insanın içinde.
