“Ölülerin asla dirilmediği!”.Bu dize onda derin bir şükran duygusu uyandırdı.Yaşam ıstırap veren bir yorgunluğa döndüğünde ölüm sonsuz uykusuyla bütün acıları dindirmeye hazırdı.Daha fazla ne bekliyordu?Gitme zamanı gelmişti.
‘Yaşama olan aşırı sevgimizden,
Umut ve korkudan kurtulan bizler,
Hiç bir yaşamın sonsuz olmadığı,
Ölülerin asla dirilmediği,
En yorgun ırmak bile
Denizle birleştiği için,
Tanrılara Şükranlarımızı sunarız.’
“Varolma mücadelesinde,daha önce gösterdiğim gibi,güçlü ve güçlünün soyundan gelen kalır,zayıf ve zayıfın soyundan gelen ise ezilir ve yok olur.İşte evrim budur.”