Öfke ve pişmanlık hep kolkola gezen duygulardır. Annesinin eteğinden çeken çocuklar gibi hangisi öne geçse diğeri ne yapar eder bir süre sonra yeniden öne geçmeyi başarır.
Düşünüyorum da insan kendine bir kader biçmişse hayat da ona bu konuda sonuna kadar destek oluyor. Karşısına böyle bir kadının çıkmasına, tesadüf deyip geçebilir miyiz?