Gözünü uzaklara dikiyor. Böylesine bir tutku bir anda biter mi, diyorum. Olsa olsa yerini bir başka duyguya bırakır. Sevgi gider, yerine onun kadar yakıcı bir duygu olan nefret gelir.
Bana çevirdiği gözlerine dikkatli bakınca, orada ışıklardan bazılarının yanmadığını görüyorum. Sevilmeyen insanların gözlerinin ışığı hep biraz sönüktür. Bunu görmek her zaman hüzünlendirir beni. Aç kalmak, susuz kalmak gibi bir şeydir bu.
Dışarıdan bakanlar durumu hemen anlıyor ama bunu yaşayan anlayamıyor. Bunun için aptal olmak gerekmiyor. Duygular zaten hep aptaldır. Aklı yoktur duyguların.