AƳ☆
@Kitaplarm_
3 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan ruhundan bir parça hükmüne girmek onunla beraber gülüp ağlamak ıstıraplarını paylaşmak demekti.
"Bir gün daha geçti. Bu hep böyle mi geçecek?" diye mahzun bir düşünceye kapılıyor, bu düşüncenin bazen derinleştiği gece yarılarına kadar devam ettiği oluyor.
Bir köşede kendimi unutturmaktan başımı dinlemekten başka birşey istemiyorum.
"Vicdanımın sesini daima dinleyeceğim" cümlesini okurken gayriihtiyari gözümden yaş geldi. Son felaketimin sebebi vicdanımın sesine itaat etmiş olmam değil miydi?
Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile çekmek için yalnız onun dümenini ele geçirmek kâfidir... Anladım ki değilmiş... yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli akıntılar varmış ki insan onlara katıldığı zaman yolun değiştiğini gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş... Ta kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar...
