Pozan
@Kitapozan
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Assassins Creed: Son Nesil |3.5/5|
Her sene birer birer çıkan oyunlarıyla tanıdığımız Assasins Creed’in bu kitap serisini uzun zaman önce görmüştüm. Okumak şimdiye fırsat oldu ama bu konuda üzgün değilim çünkü yeni kitapları beklemeden hikayeyi hızla takip edebilirim. Peki bu kitap nedir? Ana seriye dahil midir?
Canon’a dahil midir sorusunun yanıtını bilmiyorum ama hikaye içerisinde yapılan göndermelere bakılırsa evet muhtemelen seriye dahil bu kitap serisi.
Oyunlardan hikayeye çok aşina olduğum için kitabı, yalnızca bir kitap olarak değerlendirmekte zorlandığımı söylemem gerek. Mesela hikayenin, Assasin ve Templar olayını ne kadar açıklayabildiğine tam karar veremedim. Bence hikaye gayet iyi açıklıyor gibi ama karmaşık bir şekilde de olabilir.
Hikayemiz ise Owen isimli ana karakterimizin etrafında şekilleniyor. Babasının suçsuz yere hapishaneye atıldığını düşünen ve ailesiyle bu konuda sürekli ters düşüp tartışan Owen’in, Animus cihazıyla tanışması ile başlıyor hikayemiz.
Şahsen, Assasin’s Creed’i bir de bu açıdan görmek beni oldukça mutlu etti. Genç karakterlerin etrafında şekillenen ve günümüz tarafı ağırlıklı olan bir Assassin’s Creed hikayesi tüketmek bana taze geldi. Bir yandan da düşündürdü. Şöyle ki, buraya yazıyorum; bence Netflix’in Assasin’s Creed dizisi bu kitaptan uyarlanacak.
Oyunun yarattığı hikayeyi bilenlerin aşina olduğu durum var kitapta. İki taraf birbirinden önce Cennet parçasına ulaşmak için yarışıyor. Kitabın sevdiğim bir tarafı, yarıştaki iki tarafa da objektif olarak yaklaşması. Kimin iyi ya da kimin kötü olduğuna karar vermiyor anlatım ki bu da oyunların yanında kitabı farklı kılan bir unsur yapıyor.
Yazım tarzı konusunda ortalama bir genç yetişkin kitabında bulacağınız seviyede diyebilirim. Akıcı, açık cümleler var ve betimleler ile söz
Yaşamak İçin Öldür |3.5/5|
James Bond kitaplarının ülkemizde yeniden kendine raflarda yer buluyor olmasından dolayı memnunum. Film tarafında 007 benim oldukça sevdiğim bir seridir. Tüm filmlerini izlememiş olsam da genel olarak beğenirim. O yüzden de Salon Yayınları’nın 007 kitaplarını sırasıyla yayınlıyor olmasını heyecanla takip ediyorum.
Heyecan ve beğeni gibi kelimeleri kullanmama rağmen neden kitaba üç buçuk puan verdiğim merak edilebilir. Klasik kitaplarda bazen insanın başına gelen bir durum. Kitabın varlığı her ne kadar değerli olsa da içeriği, tam olarak iyi yaşlanmamış olabiliyor. James Bond kitaplarına da ben bir nebze bunun olduğunu düşünüyorum. Yine değerliler belki ama bazı açılardan değil.
Kitabın konusundan bahsedecek olursam eğer; James Bond’un, Bay Big isimli bir villianı durdurmak için atıldığı serüvenler diye kısaca açıklayabilirim. Eğer açıklamamı uzun tutacak olsaydım, kitabın siyahi kültüründen beslendiğini, Harlem ve Jameika gibi yerlerin kitaptaki önemli mekanlardan olduklarını söylerdim.
Kitap o zamanlarda da şimdilerde de geçmişteki lüks çevrenin hayatını göstermek ile farklı coğrafyaları tanıtmak açısından başarılı, evet. Kitabın iyi olduğu noktalardan biri bu. İkinci konu, James Bond’un karakterindeki zayıflık. Bu kitapla beraber daha iyi anladım ki karakterin filmlerdekine kıyasla daha insani olması bence karakteri değerli kılıyor. Karakterin acısını, üzüntüsünü, sevincini ya da korkusunu kitaplarda daha sık görüyoruz.
Ancak bu kitabın, akıcılık anlamında ilk kitap kadar olabildiğini düşünmüyorum. İlk kitap kurgusal olarak bence daha akıcıydı ve daha bir casus hikayesiydi. Diğer kitaplara karşı olan ümidimi yine de kaybetmedim. Konu benim ilgimi çekmemiş olabilir. Yazarın yazın yeteneği konusunda, detay vermekten kaçınmamasını
Kızıl Kahkaha |4/5|
2021’e güzel kitaplarla başladığımı düşünüyorum. Kızıl Kahkaha, keşfettiğim için mutlu olduğum eserler arasında yerini aldı benim için. İş Bankası Kültür Yayınları’na bu kitabı dizilerine kazandırdıkları için teşekkür ediyorum. Savaşı anlatan kitaplardan bahsedeceğim zaman mutlaka kendisinden bahsedeceğim bir kitap, Kızıl Kahkaha.
Birinci Dünya Savaşı’nı deneyimleyen bir askerin günlüğü olan kitabımız iki ayrı kısımdan oluşuyor. Ve kitapta, savaşın, insanı hiçbir kaçış yolu bırakmadan sürüklediği delilik noktasını iki farklı insanın birinci ağızdan yazdıklarıyla tanık olmak oldukça değerli bir durumdu.
Savaşın hem cephe tarafını hem de savaştan dönen gazilerin tarafını hem de savaşın olduğu bir zamanda yaşamaya çalışan bir adamın bakış açısını sunuyor bize kitap ve bence bunu en iyi yapan kitaplardan biri. Kitaptaki tasvirleri çok güçlü buldum. Biraz klişe tabirlerle açıklayacağım sanırım ama kelimeler, nitelemeler birer resim gibiydi. Her cümle bir fırça darbesiydi sanki.
Yazarın diğer eserlerine karşı güçlü bir merak duydum. Rus Edebiyatı konusunda daha çok adı geçmesi gereken isimlerden biri bence ki yalnızca tek bir eserini okumuşken böyle demek ne kadar sağlıklı bilmesem de içimdeki duygular bu şekilde. Kitabın eksisinin ise kısa olması olduğunu düşünüyorum. Evet kısa sürede okunabilir olmasına rağmen üzerine uzunca düşünülebilecek bir eser ama o savaş betimlemelerini biraz daha okumak isterdim ben açıkçası. Yapı olarak ‘bulunmuş bir el yazmasından parçalar’ olmasını gayet iyi kullanıyor. Kısımların arasında boşluklar olması ve aslında bölümlerin birer başlangıçlarının olmaması, üç nokta ile başlayıp doğrudan cümle ortasından bölüme başlamamız etkileyiciliği arttıran önemli bir unsur.
Şahsen herkese tavsiye ediyorum kitabı. Modern klasikler
