Yaptıklarını eleştirenler mutlaka çıkacak. Mutsuz insanlar, mutlu insanlara bakıp onlar gibi mutlu olmaya çalışmak yerine, onları da mutsuz etmeyi seçer. Çünkü böylesi çok daha kolaydır. Zorbalıkların da altında bazen bu yatar.
Reklam
Ey nefsim vazgeçemediklerini düşün! Dünyadan vazgeçemediğin şeyler ne? Onları kendine sor! Kendin vazgeçemediğin gibi başkalarının da kendi istediklerine neden boyun eğmesini istersin! Kendine yanlışlarında ortak mı ararsın? Ya da ısrarla neden tasdik istersin? Kendini rahatlatmak için mi? Sen "Kendin ve isteklerinden" mi ibaretsin? Bu ısrarın sebebi kendini hep doğru olarak görmen mi? Bu eminlik ne? Israrla, kendi sınırlarını aştığın gibi başkalarının da sınırlarını aşmasını istiyorsun. Bu ortak arayışın niye? Herkes senin her yaptığını tasdik etmek zorunda mı? Niye ısrar ediyorsun?
Israr dünya için değil, Âhiretini kazanmak için verilmiş bir duygudur. Sen bunu dünyaya kullandığın ve kendini aşağıya çektiğin gibi başkalarının da düşmesine sebep oluyorsun. Ne büyük yıkımdasın!
Ey nefsim! Sendeki ısrarı, takvada ısrar, yanlışa girmemekte ısrar, başkalarının da yanlışa girmemelerinde ve takvaya davet etmekte kullanacağım.
Kurşun askerlerim tozlu sandıklarda,
Bir kez daha dizseydim onları yan yana,
Halı desenlerinden yollar yapsaydım,
Savaşsaydım devlerle sokak aralarında
Nerdesin çocukluğum, güzel günlerim nerdesin,
Büyür durmaz sana olan hasretim.
