Dua, insanın en büyük sermayesidir. Çünkü insan sınırlıdır, Rabbi sınırsızdır. İnsan zayıftır, Rabbi mutlak güç sahibidir. İnsan unutur, Rabb'i unutmaz. Dua bu farkın idrakine varmaktır. Kulun "Ben yapamam." dediği yerde, Rabbine dönüp "Ancak sen yaparsın." diyebilmesidir.