Melahat
@Kitapsayfamm
Hiçbir şeyin önemi yok şu hayatta; sağlık olsun, bir de gönül dolusu huzur, gerisi yalan dünya.” - Cahit Zarifoğlu
Şu anda okuduğu kitap
Mutluluk insanın kendini bir planlama aşamasının ortasında bulmasıdır. Bu aşamada her şey mümkündür, hiçbir şey kesin değildir. Bir plan umuttan daha elle tutulur bir şeydir, vakit vardır. "Ölüm vaktimizin ne zaman gelip çatacağını asla bilemeyeceğimizi söyleyebiliriz kendimize" diye yazar Proust çok sevdiği büyükannesinin son günlerini tanımlarken (aslında annesi hakkında yazıyordu), "ancak böyle dediğimizde o an sanki zamanın uzak ve belirsiz bir yerindeymiş gibi düşünürüz.
O anın, zaten başlamış olan günle ve ölümle veyahut onun bizi ilk defa, kısmen ele geçirişiyle herhangi bir ilgisi olabileceğini, tam da bu kadar net ve belirsizlikten bu kadar uzak, programının saatler önceden yapıldığı bir öğleden sonrası gelebileceğini düşünmeyiz.Babamla ben planlarımızı yaparken ölümün bizi çoktan ele geçirmeye başladığını hesaba katmamıştık.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
...bir şeylerin kaybolduğunu söyledi.
"Ne türden şeyler?"
"Sözcükler. Hatıralar."
...tepenin atması ne demek, dedi kız, baba kızabilir dedi anne, bu tehlikeli bir şey mi, dedi kız, hayır, dedi anne ve bir an için durakladı, ya da evet, insan başkalarını incitirse eğer ama insan sinirlendiğini ya da üzüldüğünü ya da endişelendiğini hiç belli etmezse midesine bir yumru oturur ve bu da tehlikeli olabilir...
Pek çok kişi bir resmi gördüğünü sanır, ancak aslında onu duymaktadırlar.
Albert Schweitzer
Anne ve baba...
...onlar hep olacaklarmış gibi geliyordu, hani bir süre için mevsimlerin de hep süreceğini düşünürüz ya da gündüzün ya da saatlerin.
Biri geceyken diğeri gündüzdü, biri biterken diğeri başlıyordu, ben annemin kızıydım ve babamın kızıydım, ama aslında onlarin da çocuk olmak istedikleri hesaba katılınca durum bazen biraz zorlaşıyordu...