Elif Verim
@Kitapseven_45
Reklam
Mıh 3
---
Merhaba arkadaşlar, nasılsınız?
Serinin üçüncü kitabı ile geldim. Off… Bu seri var ya, gerçekten çok başka. İçimdeki yeri o kadar ayrı ki anlatamam. Hele ki Siraç Vuslat… Bebeğim
Bu kitapta artık geçmişteki sırlar bir bir ortaya çıkıyor. Ağladığım sahne sayısını inanın hatırlamıyorum.
Siraç’ın kayınpederinin mezarı başında söyledikleri…
Mahzenden kurtardığı çocuğun sahnesi.
O an Siraç’la birlikte bende bittim.
Bir de düşmanı olan Karga’nın kim olduğunu öğrendiğim an..
Hadi gelelim konusuna.
Biliyorsunuz, ikinci kitapta Elif, Siraç’ı uçurum kenarında hayatına son verecekken bulmuştu. Orada Siraç'a, baba olacağını söyleyerek terk etmişti.
Elif’i dedesi alıp baba ocağı Konya’ya götürür.
Elif gittikten sonra Siraç’ın hayatı adeta karanlığa gömülür.
“Gün ışığım” dediği karısı artık evde değildir.
O günden sonra o eve bir daha hiç gitmez.
Artık Siraç’ın iki amacı vardır. Birincisi, Kurulu bitirmek, ikincisi karısını geri kazanmak.
Ama bu hiç kolay değildir. Çünkü dede, Siraç’ı eve yaklaştırmaz bile. Ama Siraç her gece karısını uzaktan izlemekten de vazgeçmez.
Diğer yandan düşmanlarıyla tek tek yüzleşmeye başlar.
Elif’e gelirsek…
Ah Elif’im. O da Siraç kadar kötü durumdadır.
Hamileliği çok zor geçer, sürekli mide bulantıları yaşar.
Ama en kötüsü, kaybetme korkusu…
Babası gibi kocasını da kaybetmekten korkar.
Opia
Selamlar, size öyle bir kitap ile geldim ki… Ne yazsam eksik kalacak.
Bu kitap resmen içimden geçti. Öyle çok ağladım, öyle çok sarsıldım ki… Karakterler o kadar mükemmel işlenmiş ki hayran kalmamak mümkün değil. Ama bazı sahnelerde gerçekten kitabın içine girip birkaç kişiyi boğasım geldi, o da ayrı konu!
Gelelim Yıldız’a…
Ah Yıldız! Çocukluğunu yaşamadan büyümek zorunda kalmış bir kız. Babası ölünce annesi başka bir adamla evleniyor. Ama “adam” demek bile içimden gelmiyor. Üvey baba, üvey abi, üvey abla… Bir de hiçbir şey görmeyen, görmek istemeyen bir anne! #KemalimYapmaz modunda gezen bir kadın… Anne demek insana bu kadar mı ağır gelir!
Yıldız yıllarca işkenceye ve şiddete maruz kalıyor. Çalıştığı parayı bile elinden alıyorlar. Tek hayali ise üniversiteye gidip edebiyat öğretmeni olmak.
Bir gece yine öldüresiye dövülüyor ve üvey babası tarafından para karşılığı yaşlı bir adama satılıyor. Sesleri duyan komşuları Nizamettin amca ve Emine teyze yetişiyor. Emine teyze onu eve götürüp yıkıyor, sarıp sarmalıyor, yaralarını sevgiyle temizliyor.
O sırada kapıda biri beliriyor:
Mazlum Doğan, matematik öğretmeni
Şark görevini bitirip baba ocağına dönen yiğit mi yiğit bir adam.
Ertesi gün Yıldız’ın zorla evlendirileceğini duyunca Mazlum hiç düşünmeden gidiyor ve “Parayı ben vereceğim, Yıldız’la ben evleneceğim” diyor. Yıldız bir kez daha yıkılıyor ama Mazlum vazgeçmiyor. Ona bunun sadece anlaşmalı bir evlilik olacağını, her şeyin Yıldız’ın istediği gibi olacağını anlatıyor. Yıldız da o cehennemden çıkmak için kabul ediyor.
Ve Mazlum…
Sen nasıl güzel bir adamsın!
Yıldız’ın yaralarını tek tek sardın, korkularını hafifleten bir liman oldun. İlk başta “Ben seni sevmem, sen çocuksun” dedin ama kalp laf dinler mi? Elbette dinlemedi. İkiniz de birbirinize akmaya
En çok sevenler yanar
Selamlar!
Bugün size #EnÇokSevenlerYanar kitabı ile geldim. İçinde aşk, özlem, hasret, acı ve kavuşamama. Yarım kalan bir sevda. Yüreği burkan bir hikâye.
Konumuza gelelim.
Gurur, aslında hiç gitmek istemediği bir mekâna arkadaşının doğum günü için gider. Ortam onu daraltmaya başlamışken karşı masadaki güzeller güzeli bir kız dikkatini çeker. O an, içinden çıkamayacağı bir hisle ona bağlanır sanki.
Ve aslında o kız da ara ara ona bakmaktadır.
O günden sonra Gurur’un aklından bir dakika bile çıkmaz o genç kız.
Derken bir gün okulda biriyle çarpışır. Yere düşen eşyaları toplarken yüzüne bakar ve şok olur.
Çarpıştığı kişi, o gece aklından çıkmayan kızdır.
İsimler söylenir, sohbetler başlar, görüşmeler çoğalır.
Ve aralarında öyle naif, öyle temiz, öyle saf bir aşk doğar ki.
Onlar artık Leyla’nın Gurur’u, Gurur’un Leyla’sı olmuştur.
Ama ama işte
Hiçbir zaman kavuşamazlar.
Kader, onları dönülmez bir şekilde birbirinden koparmıştır.
O günden sonra Gurur yaşamıyordur aslında. Sadece nefes almaktadır.
Tek dileği: Sevdiğine kavuşacağı günü beklemek.
Bir gün, Leyla’sına bu hayatta bir şeyler bırakmaya karar verir.
Yanında her zaman Joseph ve Ecmel Hanım vardır.
Leyla’nın hatıraları yaşasın diye bir sergi açar.
Ve onun için bir kitap yazar.
Gurur, her gün sevdiğini ziyaret eder.
Bekler.
Reklam