Elif Verim
@Kitapseven_45
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Emanet Gelin 21000Kitap
Selamlar arkadaşlar nasılsınız?
Size #emanetgelin serisinin ikinci kitabı ile geldim.
Bu kitapta en sevdiğim şey, her karakterin hikayesine ayrı ayrı dokunulması oldu. Hepsini daha yakından tanımak, hislerini okumak gerçekten çok güzeldi. Ama içlerinde beni en çok ters köşe yapan kesinlikle Miran Ağa oldu. Sert, katı, duygusuz görünen bir adamın içinde böyle bir yürek saklı olması. Okurken sürekli “Bir insan bunu nasıl yapar?” diye sorguladım. Ve cevabı sayfalar ilerledikçe öğrenmek. İşte orası tam anlamıyla vurucuydu.
İlk kitaptan hatırlarsınız Berçem düğün günü kocasını kaybetmiş ve töre gereği kocasının kardeşi Barzan’la evlendirilmişti. Hala berçeme yaptıklarını düşündükçe sinirlerim bozuluyor. Hele Barzan, gerçekten sabır testiydi. Ama inkar edemem Berçem’e karşı olan duyguları, o içten içe kabullenişi ve aralarındaki çekim. Okurken insanı içine çekiyor. Tam “artık bir şeyler yoluna giriyor” derken Miran ile barzan'ın yüz yüze gelmesi ve ortalığın bir anda karışması.
İşte hikaye tam burada bambaşka bir noktaya evriliyor.
Ağaların aldığı karar ise her şeyi daha da karmaşık hale getiriyor. Kan davasını bitirmek için yapılan evlilikler.
Özellikle Helin Geşa. Seni gerçekten çok sevdim. Dik duruşun, kimseye boyun eğmeyişin, lafını esirgemeyişin. Okurken “helal olsun” dediğim o kadar çok sahnen vardı ki. Sevdiği adamla değil, kaderin zorladığı bir evliliğe adım atması ise içimi en çok acıtan şeylerden biriydi.
Miran’la olan evliliği. Daha ilk günden yaşadığı zorluklar, kaynana baskısı, yalnızlığı. Ama buna rağmen geri adım atmayan bir Helin vardı karşımızda.
Ve Miran… Ne kadar hatalar yapsa da, Helin’i ezdirmemesi, bazı noktalarda onun arkasında durması.
Özellikle mem ve helin sahneleri tebessüm ederek okudum.
O mesaj sahnesi yok mu. İşte orada Miran’ı gerçekten
Kazazede 41000Kitap
Selamlar
Bugün sizlere #kazazede serisinin final kitabı ile geldim. Final kitaplarının bende yeri hep çok ayrı olur. Okurken kalbim hem mutlulukla hem de hüzünle doluyor. Çünkü bazı karakterlere veda etmek gerçekten çok zor oluyor.
Bu kitapta yazarım bana her duyguyu aynı anda yaşattı. Sayfalar boyunca bazen gözyaşlarımı tutamadım, bazen de kahkaha attım. Onların acısına üzüldüm, mutluluklarına sevindim. Üçüncü kitabı ağlayarak kapatmıştım.Final kitabını da yine gözyaşlarıyla açtım. Çünkü bu kitapta tüm sırlar tek tek ortaya çıktı. Öyle gerçekler öğrendim ki. Sezin kadar ben de şok oldum. Hele geçmişinden gelen o iki kişi karşısına çıktığında gerçekten “Nasıl yani?” diyerek okudum. Ama o son yok mu. Hayallerin gerçeğe dönüşmesini görerek kitabı kapatmak tarifsizdi.
Her karakteri okumak ayrı bir güzeldi ama Melike, Nisan ve Göktuğ beni resmen bitirdi. Hele Göktuğ’un o bayılma sahnesi. Cidden kahkaha attım
Gelelim konusuna…
Üçüncü kitapta canımız Özgür’ü şehit vermiştik. Final kitabı da onun vedasıyla başlıyor. O satırları okumak gerçekten çok zordu. Ailesinin yaşadıkları, #Keleş timinin yaşadığı acı, her birinin içten içe dağılması. Hepsi kalbime dokundu. Ama en çok da Göktuğ’un yaşadığı acı.“Can kardeşim” dediği Özgür’ü kaybetmek onu paramparça etmişti.
Turan Alp’in yıkılışı ise hepsinden ağırdı. Kendini suçluyordu, adeta bir dejavu yaşıyordu. Onu yeniden ayağa kaldıran ise Özgür’ün babasının sözleri oldu. Çünkü artık intikam günüydü. Şehitlerinin kanı yerde kalmayacaktı.
Tam o sırada Turan’a, onu yetiştiren ve bugünlere gelmesini sağlayan Korgeneral Alparslan Aksakallı’dan gizli bir görev emri gelir. Sezin’e veda ettiği sahne. İşte o sahneyi okumak gerçekten çok zordu. Herkese, özellikle Keleş timine, Sezin’i terk ettiğini söylemesini ister. Çünkü onların ondan nefret
Emanet gelin 11000Kitap
Selamlar nasılsınız. Bugün sizlere yüreğimi en çok sızlatan töre kitaplarından biri ile geldim. Bu kitabı daha önce eski baskısından okumuştum ama yeni baskısını okuyunca gerçekten sanki ilk kez okuyormuşum gibi hissettim. O duygu, o acı, o öfke Hepsi yeniden içime işledi. Kitap o kadar akıcı ki nasıl başladı, nasıl bitti gerçekten anlamadım. Ama bazı sahneler vardı ki. Okurken hem kızdım hem de içim paramparça oldu.
Hadi gelelim konusuna…
Berçem Dağdelen annesini, babasını ve ağabeylerini bir trafik kazasında kaybeder. Geriye ailesinden sadece Afran dayısı kalır. Ama o da daha çocuk denecek yaşta. Yine de elinden geleni yapar, Berçem’e sahip çıkar. Bir süre sonra ikisi de Hezeroğlu konağında yaşamaya başlar.
Afran okumak için Amerika’ya gönderilir ve doktor olur. Berçem ise konakta büyür. Raber Hezeroğlu ve ailesi Berçem’i hiçbir zaman yabancı gibi görmez. Onu kendi kızları Alaz'dan ayırmazlar. Ciwanda alaz da öz kardeşleri gibi sahiplenirler. Berçem ailesinin yokluğunu o konakta bir nebze olsun unutmayı öğrenir.
Raber Ağa’yı gerçekten çok sevdim. Onun merhameti, sahiplenişi içimi ısıttı.
Yıllar geçer. Berçem güzelliğiyle, zarafetiyle herkesin dikkatini çeken genç bir kız olur. Evin büyük oğlu Ciwan ise çocukluğundan beri Berçem’e sevdalıdır. Ama Ciwan’ın en yakın arkadaşı Miran'da Berçem’i sevmektedir.
Raber Ağa oğlunun kalbini fark eder ve Berçem’i çağırıp ona sorar. Berçem Ciwan’a aşık değildir ama küçüklüğünden beri yanında olan, onu koruyan adama evet der.
Ve düğün günü gelir.
Ama o düğün mutlulukla değil, kanla biter.
Ciwan Hezeroğlu, en yakın arkadaşı Miran tarafından vurulur. Berçem’in beyaz gelinliği bir anda kefene dönüşür.
Ciwan son nefesinde babasına
Berçem’i kardeşim Barzan’a emanet ediyorum der
Ve gözlerini kapatır.
Bir yıl geçer…
Töre hükmünü