" Hani güçlü görünürsün de aslında yorgunsundur. Hani yüzünde inatçı bir gülümseme orada durur da çok şeye kırgınsındır. Ama kimseler bilmez, bilmelerini de istemezsin içeride verdiğin savaşın büyüklüğünü..."
Neyi öğrendim, biliyor musunuz?
Sımsıkı tutmak yerine bırakmayı. Benden gitmek isteyeni uğurlamayı. İyi gelmediğim ve bana iyi gelmeyen ne varsa bırakmayı. Sessiz sedasız, kavgasız, kaossuz bırakmayı ve oradan öylece uzaklaşmayı. Başkalarının yolundan gitmek yerine kendi yoluma bakmayı. Birilerini kazanmak için kendimi kaybetmek yerine başkalarını kaybetmeyi ve kendimi kazanmayı. Zaman zaten gösteriyor kaybedeni ve kazananı...