Küçük bir kızken, annem aynı hikayeyi bana pek çok kez anlattı. Babamla yeni evlendikleri zamana ait bir hikaye. Çok genç yaşta, biri on yedi, diğeri on do
kuz yaşındayken evlenmişler, çünkü annem hamileymiş, fakat altı ay sonra bebeği düşürmüş. Uzun bir sevgililik dönemleri olmamış, bu yüzden birbirlerini fazla tanımıyorlarmış. Birlikte yaşamaya başladıktan kısa süre sonra, yemek yerken kavga etmeye başlamışlar; ergenlere özgü, gittikçe hararetlenen bir saçmalıkmış bu. Babam elini kaldırıp tokat atar gibi yapmış. Fakat ne aptal ne de yavaş olan annem, babamın masaya yasladığı koluna çatalı saplayıvermiş. Babam bir daha asla ona üstünlük
taslamadı.