İnsanın hayatta karşılaşacağı en büyük zorluk, alacağı en büyük darbe, sevdiğini kaybetmesidir . Sevdiğimizin elimizinden alınması karşısında, tüm gücümüzü ve yaşama sevincimizi kaybederiz.
Kimseye karşı nefret , kötülük ve benzeri duygular beslemiyordu , insanları iyi buluyordu. Bir çocuğun sevgisi , yanlız onun sevgisi yetmişti Jan Valjan'ı huzura kavuşturmaya, ona yaşamı sevdirmeye.
Sevgi ona yeni bir hayat armağan etmişti adeta.
Mahkum edilmeden önce, kafası pek çalışmayan,çaresiz bir köylüydüm ben... Hayat ve gördüğüm şiddet, benim önümde adeta kendi yolunu çizdi. Ama sonra gördüğüm sevgi ve hoşgörü de beni aydınlattı...
"Evet, çok acı çektiniz . Yine de , hapishaneden insanlara karşı kinle dolu olarak çıksaydınız acınacak haldesiniz demektir. Ama iyilik ve sükûnetle çıktıysanız hepimizden şanslısınızdır."