Kitap sever
@Kitapseverizes
Dikenli teller aşsam araziler mayınlı
456 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Ne çok asil insan, kalbine nüfuz edecek, bu kalbin derinliğini ve genişliğini ölçecek zeki bir insana rastlamaksızın bu dünyadan ayrılır. Şu söyleyeceğim söz, bütün gerçeğiyle insan hayatıdır: Çok kere analar evlatlarını ne kadar tanımazlarsa, evlatlar da analarını o kadar tanımazlar. Durum karı kocalar, sevgililer ve kardeşler için de aynıdır.
Fakat o zaman kalbim arzu ile doluyordu. Bugün gözlerim yaşla doluydu. Vaktiyle hayatımı doldurmam icap ediyordu; bugün ise bu hayatın bir çöl haline geldiğini hissediyordum.
Bu öpüşler yüzünden ölüyorum! Evet, sizi o zamandan beri her görüşümde, bu öpmelerin etkisini canlandırıyordunuz. Görüntünüzle, geleceğinizi sadece hissetmekle baştan ayağa kadar üzüntü içinde kalıyordum. Ne zaman ne de kesin azmim bu kudretli zevke hakim olamadı. İstemediğim halde kendi kendime "Acaba sevişmenin zevkleri nasıl şeylerdir?" diye sorardım. Birbirimize bakışlarımız, ellerime koyduğunuz hürmetkar buseler, kolunuzun kolumun üzerinde bırakışı, sesinizdeki sevgi akisler, kısacası beni en önemsiz şeyler o derece mutlu ediyordu ki gözlerime hemen bir bulut yayılıyordu.
Evet, yaşamak! Yalanlarla değil, gerçeklerle yaşamak! Hayatımda her şey yalandı. Birkaç günden beri bu yalanları ve sahtekarlıkları bir bir saydım! Hiç yaşamamışken, kıraç topraklarda birini aramaya hiçbir zaman gitmemişken, benim ölmem mümkün müdür?
Ben ki ne bu, ne de ötekiyim, benim başıma gelecek nedir?