Yalnızlık insan kılığında bir karabasandı burada.Bir ses aradı içinde külü üfürüp uçurumu ısıtacak.Alnını örtecek bir tutam saç.Üşümüş yerlerinde bir ılık nefes.Yaralarını onaracak bir çift göz sevgiyle boyalı.Onca acıdan sonra anladı ki ölüm de yıkım da umut da umutsuzlukta aşk varsa güzeldi,kolaydı,katlanılırdı.