Serap Kaya
@Kitapsevmek
Aslında bazen durup düşünüyorum ve sevmek istiyorum. Lakin ne kadar çabalarsam çabalayıp insanları da sevilecek bir şey bulamıyorum. Çünkü her birinin derisi altında saklı kirli kani, kara safrayı ve pis balgamı görebiliyorum. İnsan vahşilik göğü altında; içinde kıskançlık nehirleri çağlayan, düzenbazlık ağaçları yetişen ve ryai dağları yükselen kemikten bir şehirdir.
Eğer ile meğer evlenmişler. Keşke diye çocukları olmuş.
Ama fazla merhametin ağır bir yük gibi olduğunu unutma. Hele ki zirveye tırmanıyorsan…
“Merhametim sayesinde insanım ve insan kalabilmekden daha yüksek bir zirve bilmiyorum.”
“Burası dünya dostum, masal kitabı değil….

Dünya değiştikçe insan da değişir.
“Dünya genişledikçe yalnızlığım büyüyor.”
“ Tasalanma… yalnızlığın kendine özgü imtiyazları vardır.”