Desem ki vakitIerden bir Nisan akşamıdır,
RüzgarIarın en ferahIatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizIerin en mavisini,
OrmanIarın en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçekIerin en soImazını,
ToprakIarın en bereketIisini sende surdum,
Senden tattım yemişIerin cümIesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar Iazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!