Göçebe cümleler
@Kitaptankitaba
Artık haklı çıkmak istemiyorum; YORGUNUM... 2+2 kaç ederse etsin... Ben sayfalara sığınıyorum...
Lisans
Manisa
87 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
10/10
2025 18. kitabı
Kitap, hayatın içinden, kimi zaman hüzünlü kimi zaman umut dolu hikâyeleriyle okuru adeta bir duygu treni gibi sürüklüyor.
Kitap, bavula sığmayan anılar, duygular ve yaşanmışlıklarla örülü bir yapıya sahip. Her hikâye, içinde bir yolculuk barındırıyor; bu yolculuk bazen fiziksel bir göç, bazen de insanın kendi içine yaptığı bir keşif. Yazar, yalnızlık, aidiyet, geçmişle yüzleşme, anılar ve değişim gibi temaları ustalıkla işliyor. Karakterlerin yaşadıkları, okurun kendi geçmişine dönüp bakmasını sağlıyor ve her hikâyede bir parça kendimizi buluyoruz.
Nermin Yıldırım’ın üslubu her zamanki gibi akıcı ve etkileyici. Kitaptaki öyküler, uzun soluklu cümlelerden ziyade duygu yoğunluğu ve çağrışımlarla okurun içine işliyor. Yazarın kelimeleri öylesine seçilmiş ki, bir cümle bazen bir ömrü anlatabilecek kadar güçlü olabiliyor. Özellikle betimlemeleri sayesinde mekanlar ve karakterler canlı bir şekilde zihinde beliriyor.
Her okurun kendisine yakın bulacağı, belki de hiç unutamayacağı öyküler mutlaka vardır. Kimisi için bir göç hikâyesi yüreğine dokunurken, kimisi için bir ayrılık anlatısı ruhuna işleyebilir. Kitaptaki bazı hikâyeler, karakterlerin derinliği ve çarpıcı sonlarıyla uzun süre akılda kalıyor.
Bu kitap bana, insanın geçmişinden kopamayacağını, anıların ve duyguların her zaman bir bavul gibi taşındığını hatırlattı. Nermin Yıldırım’ın kelimeleri arasında gezinirken kimi zaman hüzünlendim, kimi zaman düşündüm ve çoğu zaman kendimden parçalar buldum. Bence, edebiyatın en büyük gücü de bu: Okuru kendi iç yolculuğuna çıkarabilmek.
Eğer duygu yüklü, insana kendini sorgulatan ve hayatın içinden hikâyeler okumayı seviyorsanız, Bavula Sığmayan tam da size göre bir kitap. Bavula sığdıramadıklarımızı anlamak ve onlarla yüzleşmek isteyen herkesin okuması gereken bir eser.
Reklam
Bundan 5 yıl sonra kendini nerede görmek istersin diye sorarlar ya bazen. Bunu hiç düşünmüyorum mesela. Nerede olduğum önemli değil çünkü. Nerede olursam olayım, kıkır kıkır gülerken bulmak istiyorum ben kendimi.
Sayfa 119
Bana kalırsa insan zihni her ziyarette başka şeylerle karşılaştığın garip bir müze. İçinde gezerken bazen bu parçayı hiç görmemiştim diyebiliyorsun.
Sayfa 111
Böyle işte, hala biraz soğuk geliyor ama battıkça alışıyorum. Kendimi boşa aldım , bayırdan aşağı koşuyorum. Düşüyorum gibi görünüyor olabilir ama bakma, aslında uçuyorum. Söylediklerimin hepsini unut, sanki ben biliyorum da mı yaşıyorum.
Sayfa 107