“Sanırdım ki boynu bükük mahpusun gardiyanı yok oluverince, o hiç tatmadığı hürriyet karşısında bocalar, dili dolanır, bacakları titrer ve ne yapacağını hiç bilemez. Oysa Zehra gelinde öyle bir direniş var, dikkatle kendi ayakları üstünde durmaya çalışıyor! Öyleyse köle olarak doğmamış bu kadın… Bir vakitler, annemle Türk halkı arasında kurduğum benzetmeyi düşünüyorum ve halkım adına umutlanıyorum: Gardiyan yok oluverirse?!. Belki.”