Daha fazla uzatmadan buraya bir meşe palamudu, bir orman bırakayım: İşte Gary Snyder'ın "Çocuklar için" şiirinin son dizeleri:
“birlik olun,
çiçekleri öğrenin,
hafif yaşayın.”
Bağırdım.
Avazım çıktığı kadar bağırdım.
Derken deniz benimle konuştu. Dalgalar dalgadır. Martılar martı. Bulutlar buluttur. Sofía'nın tek yapması gereken Sofía olmaktır. Bunu ondan iyi başarabilecek kimse yoktur.
Ben de onlar gibi olmak istiyorum.
"Harika, little boy. Işığı tamamen emen kara delikler gibisiniz. Siz kum tepelerinde oynar ve gülüşürken ışığın tek amacı sizi aydınlatmaktı. O anda dünya bir tek sizin için vardı."
Bunu duyunca gülümsedim, tüylerim diken diken olmuştu.
"Bakın, bunca yıldır öğrendiğim en önemli şeylerden biri, en zayıfı dahil her türlü ışığın gölgeler yarattığıdır.”