Ben neyim? Hayatın bir makine gibi daima bir başkasının menfaati için işliyor. Fikrim şahsım çalışmam hep onun arzusuna dönük. Benim kıymetim onun işine yaradığım nispette çoğalıyor. Halbuki benim şahsiyetim de o nispette azalıyor.
Ben yaşamıyorum,bir makine gibi işliyorum. Hayatım üzerinde söz sahibi değilim. Bu yüzden yalnız görünürdeki bir takım mecburiyetler için bir başkasının sizin yerinize geçebilmesinin ne büyük bir saadet olacağını çok iyi takdir ederim.
"Simdi seninle bir iş yapacağız, Altınay," dedi gizemli bir tebessümle. "Bu kavak fidelerini senin için getirdim. Bunları birlikte dikeceğiz. Onlar büyüyüp kök salana kadar, sen de büyüyeceksin, iyi bir insan olacaksın. Senin ruhun güzel, aklın pırıltılı. Düşünüyorum durmadan, âlim olacaksın sen, buna inanıyorum, bak göreceksin, kaderin böyle yazılmış. Şu an gençsin, bir fidan gibisin tıpkı bu kavacıklar gibi. Senin bahtın da ilimle açılsın benim parlak yıldızım…”