Okur
@Kitaterapi
İnsan neyle yaşar ?
“Okudukça bütün gerçeklikten uzaklaşarak”
90 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Benim evim neresi1000Kitap
''Geçmişimi kadere, geleceğimi talihe teslim ettim. Hayallerimi belirlenmiş başarı kurallarına göre şekillendirdim. Acılarımı kabul gören sınırlar içinde akıllı uslu yaşadım. Saadetimi, yaşı geldikçe beklenen sıralı törenlere sakladım. Dostlarımı eski kayıplarımın telafisi olacak şekilde seçtim. Kendime öfkemden kendime düşmanlar yarattım. İçimdeki boşluğu yok saymak için çok çabaladım. Sonra anladım içimdeki boşluğun ta kendisi bendim.''
Kitabı ilk sosyal medyada gördüğümde bir kere karşıma çıkmayıp defalarca başlığı etkilediği için özellikle al beni dedirtti. İlk başta ne Kitapyurdu'nda ne de DR mağazasında kitabı bulamadım içimden dedim ki zamanı değil okumamın demek ki ...Sonraki hafta ise tekrar şansımı denedim ve buldum hem de stokta 1 tane kalmıştı bazı istediğin şeylere ulaşmak için çabalarsın onu bulduğunda da mutlu olursun ya ben bu kitabı ararken tam da okumadan öyle hissetmeye başlamıştım ; çünkü içimde cevaplayamadığım sanki duymaya ihtiyaç duyduğum ve duygularımı paylaşmayı sevmeyen biri olarak okumayı tercih ettiğim için bu kitaba ayrı bir kıymeti gösterdim.
Gelelim kitabın konusuna kitap için hislerimden sonra ama anlatırken de değineceğim durum şu ki beni her satırı her cümlesi her çevirdiğim sayfa ve her altını çizdiğimde sanki her sözü herkesin duymaya ihtiyacı varmış gibi paylaşmak istedim okurken benim gibi hissedenler olur belki ihtiyacı vardır diye duymak isteyenlere...Beni çok derinden etkiledi çoğu sayfasında boğazımda düğüm denir ya tam öyle bir hissi çok kuvvetli hissettirdi , sürekli bir kayıp yaşamışta uyanış yaşamış gibi...Çoğu sayfasında çokça ağlattı:/
Beni benimle bi baş başa bıraktı kitap,(kendimden kaçarken) o yüzden özellikle gerçekten bazı cevaplara, yaşanmışlıkların benzerliklerine, bazı anlamlara ifadelere ihtiyacınız varsa
Reklam
Sefalet1000Kitap
“Romanların aleyhinde olanlara şaşarım, zira insana ister gönül rahatlığıyla ister acı çekerek olsun, ömrünün geçiciliğini unutturmak, bazen geçmişin hatırlanmasıyla kederlenmek bazen de müteşekkir olmak gibi ruhani meseleleri yasaklamak ve yok etmek mümkünse, romanlar da faydasızdır.
Sabite adlı karakterin haksızlığa uğrayıp varlıklı yaşamından fakirliğe ve sefalet zamanlarında yaşadığı hayal kırıklıkları ile sabredip sonrasında tekrar hak edişini alıp tekrar gönlünün ve kalbinin temizliği ile zenginliğe ulaşmasını anlatıyor. Tabi entrikalar var yok değil , aşk imkansızlık başka biri ile hayatına devam edip kalbinde başka birini sevme ve kırgınlık...Kavuşamamak...
Kitabın genelinde hak eden hak ettiğini yaşadı teması hakim. Herkes Sabite hariç yaptığı kötülüğün bedelini bir şekilde ödemiş izlenimini kuvvetli şekilde veriyor , ''Alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste'' cümlesi yerinde olur...
Arayışlar1000Kitap
''Erkekler mi, öf! Kaçasım geliyor. Niçin onların istediği her şeyi yapasın ki?''
64 sayfalık kısacık ama her kitap okumayı seven ve kendine alışkanlık edinmiş özellikle kadınların okuması gerekir diye düşünüyorum:)
Kendi kimliğinden vazgeçecek kadar ve hayallerini gerçekleştirmeden sadece aşkı yaşamak mı yoksa hayallerin için aşkından vazgeçmek mi ?
Kitabın konusu bu sorunun cevabını vermektedir aslında , ressam bir kadının aşık olduğu adamdan vazgeçip kendi hayallerine ve kariyerine odaklanması ara ara geçmişi ve sevdiği adamı özlese de bazı gördüğü sığ ve geri düşüncelerin olduğu desteklenmediği onu umutsuzluğa sürükleyen ilişkisini rafa kaldıran güçlü bir kadını anlatıyor.
Yaşamak1000Kitap
Kitabın konusuna geçmeden önce en temel şu soruyu sordum okurken kendime
''Sırada ne var?''
Kitabı almak için neden zaman kaybettim dedim ; çünkü kitabı hep almaya niyetlenip araya başka kitaplar alıp okuyup bu kitaba fırsatı geç verdim bence ilk fırsatı bu kitaba vermeliymişim.
Kitabın konusu gezgin şehirli bir adamın köyleri ve kasabaları gezerken herhangi bir köyün tarlasında Fugui adında yaşlı bir adamla tanışması ve onun hikayesini dinlemeye başlamasını anlatıyor. İşte hikaye içinde hikaye dercesine o kadar yoğun ki ve bu nasıl bir kötü yazgı dedirtti bana. Hayat hikayesini , hatalarını , tecrübelerini, çıkardığı dersleri gezgine anlatan Fugui' nin başına ve ailesine gelen talihsiz olayları ve hala umudunu dinç tutmaya çalıştıkça hep en derin yaralar edinerek ailenin tek ferdi olarak hayatına devam etmesini anlatıyor.
İnsan hayatı elbet planlanılabilir bir yaşam değil ve belki de kitaplarda bahsedilen karakterler üzerinden okuyunca da bunun gerçeklik payına ulaştığımızı anlayabiliyoruz ve ikna olabiliyoruz. İmtihan dediğimiz bir kelimenin umuduna bağlı kalarak yaşıyoruz ve bazı sonuçlara başa gelen çekilir diyebiliyoruz , kitapta karakter de tam bunu başa gelen çekilir ben de bi zamanlar hata yaptım ve bazı bedeller ödüyorum üzerinden anlatmış. Tabi ki genele baktığımda ve okuduğumda karakterin kendini suçlaması ya da bu durumlara gelmesinin sebebinin kendisinin olduğunu bir yerden sonra haklı bulmadım diyebilirim.
Kitapta beni en çok etkileyen kısım ise Fugui' nin oğlunun başına gelenler oldu detay vermeden sadece bunu diyebilirim.
Şöyle bir söz vardır ya ''Allah kimseye taşıyamayacağı bir yük vermez'' , ''derdini veren dermanını da verir''
Bu 2 cümle kitabın özeti diyebilirim her ne yaşarsa yaşasın karakterin hep içinde ümit olması ve her yaşanan kötü
Kadının Işığı1000Kitap
“Masum değilim , unutmak için onu düşünüyorum.”
Kitabın konusu sevdiği eşinden ayrılan adam ile çocuğunu kaybettikten sonra eşinden ayrılan bir kadının tesadüfen karşılaşması ve birlikte geçirdikleri 3 günü anlatıyor.
Kitapta farklı bir işleyiş var okumakta takip etmekte çok fazla zorlanmamın sebebi iki kişinin karşılıklı diyalogları şeklinde ilerlediği , kitabın anlatıcısının yazar ya da bir karakterin hisleri ve düşünceleri yönünde ilerlemediği için kitapta 2 kişi ard arda konuşuyor şu an kim konuşuyor kimde sıra gibi olayı yakalamakta zorlandım diyebilirim. Aslında imkansız aşk gibi düşünülse de birbirine mutsuz geçirdikleri geçmiş yaşantıları için ortak paydada dertleşen yardımlaşan 2 insan olarak düşündürdü.
Fakat kitapta çok fazla altını çizdiğim belki de beni tekrar konuya dikkatim dağılınca çeken cümleler oldu o yönden hakkını yiyemem diyebilirim. Hayatın içinden özlü, gerçek, yok artık aklımı mı okudu dediğim çok fazla cümlelere rastladım.
Reklam