Zeynep
@Kitrane
Dost edindim en yaramaz kargaları ve inanır mıydın? Çöplüğe götürmediler hiç.
67 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Yalnız kalmanın nasıl bir şey olduğunu biliyordum. Sen yalnızken başkasının iyi talihinin nasıl diken gibi battığını da.
Bu kolay güvenme huyu, tıpkı elleri ve mucizevi ayakları gibi onun bir parçasıydı. Ne kadar canım yanmış olursa olsun, Akhilleus'un bu duyguyu kaybetmesini ve bizler kadar huzursuz ve korku dolu olmasını asla istemezdim.
Gerçekten de Akhilleus'u tanımayacağımı mi zannetmişti? Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu.
Reklam