Kıvırcıx

Ya Atatürk Enver Paşayı frenlemeseydi...
Bilmem ki arkasından itenler, bunu şimdiden sonra, nasıl frenleyecekler? Osmanlı İmparatorluğu için en büyük bahtsızlık, dünyanın çok büyük bir savaşa hazırlandığı çağda, böyle bir adamın eline düşmek...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir İngiliz yazarın gözünden
“1914’te İstanbul, bana çok büyük çapta kumar oynanan bir batakhane gibi geldi. Hem de kapanma saatine yakın..."
Yurdum insanın düşüncesini ne güzel özetliyor
Her şey zamanına göre doğrudur. Dahası, senin baktığı açıya göre... Kendini kendi hesaplarınla bağlıyorsun!.. Öylesine bağlıyorsun ki, dünyada hiç başka bir hesap kalmıyor. Getirip önüne yığdığın, dayanaklar, tutanaklar, yüzde bin çıkarlı gösteriyor en berbat çıkmazı... Hele, gerçeklere çoğu zaman boş veren, işin bir ucunu Allah’a bırakmaya yatkın, gündelik yaşayışında bile mucizeler beklemeye alışık bizim gibi insanları bir düşün! Ne kadar kolay aldatırız kendimizi! Dünyanın en güçlü devleti Almanya, sana en yeni savaş gemileri bağışlıyor, milyonlarca altın veriyor. Yemen imamı seni devletten saymazken, dünyayı paylaşmak için seni Yanına ortak alıyor. “Eh, artık bundan kârlısı can sağlığı” diyorsun, “Böyle bir fırsat, bu memleketin eline geçmemiştir, geçemez de... ” diyorsun! Hele bütün bu akıl almaz kazançların birazını da kendi değerine bağlarsan, artık kim söz anlatabilir sana? Farkına varmadan laf dinlemez olursun! “Biraz düşünelim" diyen dehanı küçümsemiş kendini bilmez!.. “Kötüsü gelirse... " diyen düşmana satılmış bozguncu... Vatan haini...
«Dostlar yağmaya koyulmakta düşmanlara parmak ısırtır / Tanrı bir yerde çöküş belirtisi göstermesin...»
Sayfa 44·Kitabı okudu
Ne bü­yük suçmuş hürriyet getirmek...
Sayfa 44·Kitabı okudu