Gurney için ,anı yaşamak her zaman akıntıya karşı yüzmek gibi olmuştu ;analitik aklı her zaman ihtimaller, olasılıklar dünyasında dolaşmayı tercih ediyordu.
Kafa karışıklığının ve bu tür düğümlerin kökeninde her zaman suçluluk duygusunun yattığını biliyordu. Ama aslında suçlu hissetmesini gerektirecek hiçbir şey yoktu.
"Hayatlarımızdaki en büyük acı, kabul etmediğimiz hatalarımızdan gelendir.Bizim asıl kimliğimizle uyuşmayan hatalardır. Bize öyle zıtlardır ki, onlara bakmaya katlanamayız. Bir vücutta iki insan oluruz, birbirine katlanamayan iki insan."