Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. Insansa bu dünyada hem mucit, hem kurban hem de cellat. İskencecinin hedefi, kurbanında, kendine acıma duygusu uyandırmak. Oysa bu kor- kunç bir tuzak; insan kendini eleştirebilir, üzülebilir, yenilmiş hissedebilir, ama kendine acımak...
Hayır, bu olmamalı. İnsan kendine acımamalı. İste iskenceciler bunu ister; ruhunu zayıflatıp seni kendi gölgene bağlamak.
Insan ağacın bol meyve vermesini isterse, onu zaman zaman budamak zorundadır. Sinir hücreleri icin de aynı durum vardır. Bazı kimseler buna beynin hasara uğra- ması derler: ama ben buna sağlıklı budama diyorum.