Notdefterim
@Km371
Şu anda okuduğu kitap
Direnç bize korkularımızı göstermektense (ki korku kendimizden utanmamıza ve işimize koyulmamıza vesile olur) karşımıza o işi neden yapmadığımıza dair bir dizi akla yatkın ve inandırıcı gerekçeyle gelir.
Profesyoneller, kendi kapasitelerini daha çok esnetecek projelerle uğraşırlar. Bilmedikleri sularda yüzecekleri, kendilerine ait bilmedikleri yönleri keşfedecekleri işleri üstlenirler.
Peki korkarlar mı? Sonuna kadar.
(Profesyoneller daha önceden yaptıkları işlere bir daha bulaşmazlar. Niye bulaşsınlar ki? Onlara ilişkin artık herhangi bir korkuları kalmamıştır. Neden aynı şeyle ikinci defa zaman kaybetsinler ki?)
Direnç korku olarak deneyimlenebilir. Korku ne kadar fazlaysa direnç de o kadar güçlüdür. Dolayısıyla herhangi bir girişimle ilgili olarak ne kadar korkuyorsak, bu girişimin bizim ve ruhumuzun gelişimi için önemli olduğundan o kadar emin olabiliriz. Bu yüzden bu kadar direnç hissediyoruz. Önemi olmasa direnç de olmazdı.
Kendilerini gerçekleştirmeyi başarabilmiş kişiler başkalarını neredeyse hiç eleştirmezler. Mutlaka bir şey söylemeleri gerekiyorsa, bu ancak karşılarındaki insanı teşvik etmeye yöneliktir. Kendinize dikkat edin. Zira direncin tüm tezahürlerinde, zarar verdiğimiz kişi çoğunlukla kendimizdir.
Mağdur; hastalık, çöküntü ya da zihinsel bozukluk olasılığı ile etrafındakileri rehin alır veya kendi istediği şeyleri yapmazlarsa hayatlarını çekilmez hale getireceği fikriyle tehdit ederek kendi istediklerinin yapılması için onları zorlar.
Kendinize hayatta mağdur rolü vermek, işinizi yapmanın anti-tezidir. Bunu yapmayın, yapmaktan vazgeçin.