Mahmut
@Kobaltara
177 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Uzaklara dalıyorum sürekli.
Binemediğim bütün otobüslere, gidemediğim tüm mesafelere meyilliyim. Bir gün, bir gece, bir akşamüstü... Hiçbir yeri değil; sadece kendimi terkedeceğim...
Her sabah saç fırçasıyla boğuşuyoruz ve kaybeden ben oluyorum...
Bana bir taş gerekiyordu. Tutunacak, ayakta duracak bir şey. Katı, somut bir şey. Çünkü her şey yumuşamaya yüz tutuyor, pelteleşiyor, bir bataklığın içinde sislere gömülüyordu. Sis dört yandan çörekleniyordu. Nerede olduğumu bile bilmiyordum...
Sanırım yalnızlığınızın gerçekten farkına vardığınızda çoğu zaman paniğe kapılırsınız...