Şeyma ÖZYAY
@Kocapomak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Doğu Türkistan'da bir yüreğe köz düşse, Türkiye'de içimiz yanar; Uygur elinde yakılan ağıt, Ankara'da yaş olup akar.
Âkif bir bardak su içmiş. Pencereden vuran gün ışığı, koyu renkli kâğıda düzgün el yazısı ile nakış gibi işlediği on kıtayı aydınlatıyormuş. Şiiri göz hizasında tutmuş. Boğazını temizlemiş ve okumaya başlamış;
"Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak..."