Şamaş acıdı Gılgamış'a, dedi ki:
"Niçin dolanır durursun ey Gılgamış böyle her yerde?
Eline geçmeyecek düşündüğün yaşam!"
Gılgamış dedi ki yiğitler yiğidi Şamaş'a:
"Yolcu nasıl ararsa gideceği yolu
ben de öyle aradım işte, ovanın düzünde olsun,yıldız bile görülmeyen toprağın bağrında olsun; geç kaldım gibime geldi çok zaman, gözlerim güneşi görsün ışığı boşansın üstüme istedim;
karanlık yok oluyordu sen ışıyınca,
ölüleri bile diriltirdi parıltıların."