Düşüncelerinizle barış içinde olmaktan vazgeçtiğinizde konuşursunuz. Kalbinizin yalnızlığında ikamet edemiyorsanız, dudaklarınızda yaşamaya başlarsınız ve ses bir oyalanma, bir eğlence olur size. Ve dile getirdiğiniz çoğu şey, düşündüklerinizin yarısını öldürür.
Bazılarınız "Neşe, kederden daha büyüktür" derken, diğerleri "Hayır, keder neşeden daha büyüktür" diyor. Bense, bu ikisinin birbirinden ayrılamayacağını söylüyorum. İkisi de birlikte gelir evinize ve biri masanıza gelip sizinle otururken, diğerinin yatağınızda uyuduğunu unutmayın.