ve saatlerce konuşur bedenim bilmediğim kalabalıklara,ruhum balkon köşelerini arar yalnızlığa
Düşün diyorum kendi kendime düşün
Bir gün bıraksa kendini ayakların sahte umutlardan sıkılıp ,bilmem kaçıncı kat ve kalbinin içi yangın sonrası evler gibi ,