Henüz keşfedilmemiş bir denizde sürüleniyorduk.Karşımıza ne çıkacak hangi fırtana gemimizi parçalayacak henüz bilmiyorduk . Mürettebat sürekli bir talaş içinde ordan oraya koşturuyordu .Kimse kollarını kaldırıpta saatine bakmıyordu belki de zaman henüz keşfedilmemiş veyahut bu telaşın içerisinde zamanı unutuyorduk.Kimeleri şarkı söylüyor,kimileri böcekleri dönüştürüyordu .Bu gemide doğandanlar hayatı bu gemi olarak görüyor bu geminin ötesini hayal edemiyorlardı bense onların karaya çıkacakları zaman ki yüz ifadelerini merak ediyordum
Reklam
Hala anlamadığım bir eylem yüzünden beynimin içi hiç susmuyordu.İnsan ne kadar sevdiği insana yalan söylerdi neden kandırırdı?
Günden güne insalıktan uzaklaşıyordum
Bıraksak kendimizi o balkondan ,o adımı atabilsek ,uçsa saçlarımız rüzgardan, o son anda ki yaşama isteği işlense bedenimize ,ne olurdu düşünce diye bir şey olmasa
Reklam