Dünyadaki hiçbir gidiş seninki kadar acı bir kalış yaşatmayacak bana anne… Özlem’in dizleri artık bedenini taşıyamıyordu; yere çöktü. Gözyaşlarını durduramıyordu. Kendine sarılıp ağlamak, kendini kucaklamak istiyordu.
Bedeni kendi evinin yıkıntıları arasına gömüldü.mezarında bulunan küçük taşlar,sanki ölümünün üzerinden yıllar geçmiş dünyadan öylesine geçip gitmiş birinin mezarıymış gibi yosunlarla kaplanmıştı.