Sus, kimseler duymasın, Duymasın, ölürüm ha. Aymışam yarı gece, Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu.
Bir daha hangi ana doğurur bizi?
kendimi bildim bileli,bütün günlerimi,haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden,bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.o resim aradığım bu insanı bulmanın mümkün olduğuna,hatta ona pek yakın bulunduğuma,bir müddet olsun beni inandırmış,içimde,bir daha uyutulması kabil olmayan bir ümit uyandırmıştı. ''