Sude Günay

İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
Sayfa 39·Kitabı okudu
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.
Sayfa 37·Kitabı okudu
çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir
Sayfa 10·Kitabı okudu
Ama insanın muhteşem tarafı budur; sil baştan yapmaktan vazgeçecek kadar umutsuzluğa veya tiksintiye kapılmaz asla...
Sayfa 181·Kitabı okudu
Dışımız serseri, içimiz kütüphane.
Sayfa 180·Kitabı okudu