Melike M. Selçuk

Olduğun şey yüzünden nefret edilmek, olmadığın şey yüzünden sevilmekten daha iyidir … André Gide
Reklam
Bazen onca çabayla kendi değerlerini toplumun „norm“larından bağımsız oluşturursun-ya da sadece bir sanrıdan ibaret de olabilir- ama toplumun içinde -kendini ne kadar soyutlasan da- olmak zorundalılığı o “norm”ları çamur gibi üstüne sıçratır ve kaçacak delik bulamamak sana - kendine yabancı olan sana- kendini çırılçıplak hissettirir…
Bedensel hisler içerisinde insan için yalnızca acı, teknesini yüzdürebileceği, onu denize taşıyacak suyu tükenmez bir nehir gibidir. Haz, insanın peşine düşmeye çabaladığı her yerde, bir çıkmaz olduğunu açığa vurur. Walter Benjamin
Yokluğunu hissetmediklerinin varlıklarının irrite ettiği ortamlar bizi kendimize yabancılaştırmaktan başka nasıl bir fayda sağlamalı? Pragmatistler bunu da açıklasın…