"Endişeliydim, sevmediğim işime geç kalmaktan korkuyordum. Her sabah, her sabah aynıydı. Metronun içinde asık suratlarıyla istedikleri hayata tutunamayanları izledim. Aslında herkesin farklı hayalleri ve bu hayalleri gerçekleştirmeye cesaret edemedikleri hayatları vardı. Yaşamamayı, yaşamaya tercih ettiren o akıl almaz korku nelere kadirdi."
Kendimizi ne kadar tanıyoruz? Potansiyelimizi ölçmek için uzun bir süre kendimizle hiç baş başa kalmış mıydık? Sistem bize kim olduğumuzu söyledi ve biz bunu kabul ettik.