Merhabalar, çok fazla kitap okumuş biri olarak bu kitap hakkında birkaç şey yazacağım. Bu yalnızca kendi fikrim.
Öncelikle kitabın daha ilk birkaç sayfasını okudugunuzda eminim farkedeceksiniz ki kendini tekrarlayan cok fazla kelime kullanmış, cümleler içinde bahsedilen duygu durum tabirlerinde tezatlık var. Bir cümleyi okuyup hazmettikten sonraki diğer cümlelerde "ee hani bu şöyleydi?" diyorsunuz. Yazar baş karakterin bir kukla oldugunu, "hissiz " oldugunu o kadar çok tekrar etmiski bıkkınlık geliyor. Bir an hiç birsey hissedemeyen karakter hemen ardından tatmin olma duygusu yaşıyor, göğsü kabarıyor vs vs..
Betimlemeler, bu tarz sevmeyen kişileri yorabilir.
Sanırım ben az sözle çok şey anlatan öz kurguları daha çok seviyorum. Biraz daha gelişmesi lazım diye düşünüyorum. Tabiki bu daha fazla kurgu planlamak, üzerine daha fazla düşünmek ve daha fazla yazmak demek.
Yazarlık hayatında başarılar dilerim.