Hiss edirdim ki, mən özüm bu sükut edən kainatın, bu qaranlıq gecənin sevinci, səadətiyəm. Mən əsil və qüdrətli həyatın özüyəm! Mənsiz bu dünyada yaşamaq heç nəyə dəyməz
Adil müəllimin yerini heç kim vermir...Onun bir sözü vardı. Həmişə bizə deyirdi, "Bax, xəmiri qoyursan ovucuna, sıxırsan. Barmaqlarının arasından xəmir çıxıb yerə tökülür, istedad da belə şeydir..."