Kübra Işık
@Kubra_isik
Çocuk Gelişimi
112 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Hayır, kalbim o kadar kötü değil! Sadece hassas! Fazlasıyla hassas! – Bu da kalbimin kötü olduğunu göstermiyor mu? –
Reklam
Konuşurken elini benimkinin üzerine koyunca, sohbete duyduğu ilgiyle bana yaklaşınca, ağzından çıkan ilahi nefesin dudaklarıma değme ihtimali belirince: Yıldırım çarpmış gibi elim ayağım tutuluyor.
Ah, tesadüfen parmağım onunkine dokununca, ayaklarımız masanın altında birbirine değince öyle heyecanlanıyorum ki! Ateşten kaçarcasına geri çekiliyorum, sonra gizemli bir güç beni yine öne doğru çekiyor. Ah! Onun masum kalbi ve özgür ruhu, küçük yakınlaşmaların bile bana ne kadar acı verdiğini hissetmiyor.
Hayır, kendimi kandırmıyorum! Onun siyah gözlerinde bana ve yazgıma karşı gerçek bir ilgi okuyorum. Evet hissediyorum, bu konuda yüreğim beni yanıltmaz, o –ah buna hakkım var mı, cenneti bu sözcüklerle anlatabilir miyim? —O beni seviyor!
Ben onun gözlerini arıyorum; ah, o kâh birine kâh öbürüne bakıyor! Ama bana sıra gelince! Bana! Bana! Tamamıyla ona odaklanmış halde orada öyle dururken, beni görmüyor bile! —Kalbim ona bin kez adieu diyor! Oysa o beni görmüyor.