Onu o kadar kıskanıyorum ki saadetinin içine daha fazla giremiyorum, kendime dönüyorum, fakat içimde ne kargaşalık! Bana tâbi olmayan binlerce hayaller ve hatıralar, şiddetli bir anafor içinde savruluyorlar.
İçimde hep ne olduklarını bilmediğim gizli ve
meçhul ümitlere sarılmıştım; onlar olmasa bir saniye nefes alamazdım; çünkü bütün hesaplar aleyhime çıkıyordu, bu meçhul ümitler beni aldatırlarsa mahvolacaktım.
Çocuklarının felâketini iki kat
şiddetle hisseden anneler, bu ızdıraplarını çocuklarına
fazlasıyla iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve
çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.