Bil ey insan
Elbet sen kainatın toplamısın
Varlığı içine alansın
Varlık senin yanında göresin
Görünmez sana görünür
Basiret ve irfanla
Onu şu anda hatır bil
Cismin karanlık ve süfli
Ruhun nurlu ve ulvi
Sırrın Rabbani ve safi
Zatınla sevin
Sıfatını anla ve oku
Müjde sana, topla dağınıklığını
Kalbin Rahman'ın evidir
Beyanını yüksek ve geniş
Ey arif kadrini bil
Güzel tatlı latifelerin
Bilgiler sendedir uyan
Dostlar içinde giy taç
Zamanlar içinde an hayatını
Sabit ve sakin ey şaşkın
Dairelerin kutbu sensin
Gözler senden ışıklanır
Ondan öğren ey insan
Sen elbette hazreti insansın
"Hadis-i Kudside: Ey insan! Beni tanımak için Nefsini bil, emr-i şerifiyle, nefsi bilmenin Rabbi tanımaya vesile olduğunu duyurmuştur. Çünkü Hak Teala insanı, kendi tanınması için yaratıp, kendi tanınmasını, insanın Nefsini tanımasına bağlı kılmıştır."